urticaria

کهیر چیست ؟

اگر برآمدگی های قرمز یا رنگ پوست داشته اید که به سرعت ظاهر شده و ناپدید شده اند، بعید است که گزش حشره ساده باشد. بثورات پوستی می تواند کهیر باشد و خارش ناشی از کهیر ممکن است از خفیف تا شدید متغیر باشد. کهیر حدود 20 درصد افراد را در دوره ای از زندگی خود تحت تاثیر قرار می دهد. خاراندن، نوشیدنی های الکلی، ورزش و استرس عاطفی ممکن است خارش را بدتر کند.

علائم کهیر

برآمدگی های خارش دار، قرمز یا به رنگ پوست هنگامی که فشار داده شود، مرکز قرمز آن سفید می شود

محرک کهیر

مقداری غذا (مخصوصاً بادام زمینی، تخم مرغ، آجیل و صدف)

داروهایی مانند آنتی بیوتیک ها (به ویژه پنی سیلین و سولفا)، آسپرین و ایبوپروفن

نیش یا نیش حشرات

محرک های فیزیکی مانند فشار، سرما، گرما، ورزش یا قرار گرفتن در معرض نور خورشید

لاتکس

انتقال خون

عفونت های باکتریایی، از جمله عفونت های دستگاه ادراری و گلودرد استرپتوکوکی

عفونت های ویروسی، از جمله سرماخوردگی، مونونوکلئوز عفونی و هپاتیت

شوره حیوانات خانگی

گرده

برخی از گیاهان

مدیریت و درمان کهیر

از محرک های شناخته شده اجتناب کنید

به یک متخصص پوست و مو مراجعه کنید که برای جستجوی محرک های کهیر شما آموزش دیده است و ممکن است داروهایی را برای جلوگیری از کهیر یا کاهش شدت علائم توصیه کند. اینکه آیا متخصص پوست و مو شما درمانی را پیشنهاد می‌کند که فقط با نسخه در دسترس است یا یک درمان بدون نسخه، به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله اینکه کهیر چقدر شما را ناراحت می‌کند

علائم

علائم ممکن است از چند دقیقه تا ماهها – یا حتی سالها ادامه داشته باشد.

در حالی که آنها شبیه نیش حشرات هستند، کهیر (که به عنوان کهیر نیز شناخته می شود) از چندین جهت متفاوت است:

کهیر می تواند در هر ناحیه ای از بدن ظاهر شود. آنها ممکن است تغییر شکل دهند، حرکت کنند، ناپدید شوند و در مدت زمان کوتاهی دوباره ظاهر شوند.

برجستگی ها – “چرخ های” قرمز یا همرنگ پوست با لبه های شفاف – معمولاً به طور ناگهانی ظاهر می شوند و به همان سرعت از بین می روند.

فشار دادن مرکز کندو قرمز باعث سفید شدن آن می شود – فرآیندی که “بلانچینگ” نامیده می شود.

دو نوع کهیر وجود دارد – کوتاه مدت (حاد) و طولانی مدت (مزمن). هیچکدام معمولاً تهدید کننده زندگی نیستند، اگرچه هرگونه تورم در گلو یا هر علامت دیگری که تنفس را محدود می کند نیاز به مراقبت اورژانسی فوری دارد

کهیر مزمن تقریباً روزانه بیش از شش هفته رخ می دهد و معمولاً خارش دارد. هر کندو کمتر از 24 ساعت دوام می آورد. آنها کبودی و هیچ جای زخمی به جا نمی گذارند. آنها معمولاً یک شکل قابل شناسایی ندارند.

اگر کهیر شما بیش از یک ماه طول کشید یا به مرور زمان عود کرد،  به یک متخصص پوست و مو مراجعه کنید ، که شرح حال می گیرد و یک معاینه فیزیکی کامل انجام می دهد تا علت علائم شما را مشخص کند.  همچنین ممکن است برای شناسایی محرک ها به آزمایش پوست و آزمایش چالش نیاز باشد  .

درمان‌ها از کمپرس خنک برای تسکین خارش گرفته تا آنتی‌هیستامین‌های تجویزی و سایر داروها، مانند داروهای ضدالتهابی و داروهایی که ممکن است شما را تغییر دهند، متغیر است.سیستم ایمنی.

کهیر است یا آنژیوادم؟

آنژیوادم – تورم بافت زیر سطح پوست – ممکن است اشتباه گرفته شود یا با کهیر همراه باشد. این می تواند در اثر واکنش های آلرژیک، داروها یا کمبود ارثی برخی آنزیم ها ایجاد شود. علائم زیر ممکن است نشان دهنده آنژیوادم باشد:

تورم در چشم یا دهان

تورم دست ها، پاها یا گلو

دشواری در تنفس، گرفتگی معده یا تورم پوشش داخلی چشم

بهترین راه برای شناسایی علائم، صحبت با یک  متخصص پوست و مو است  که می تواند کهیر و آنژیوادم را تشخیص داده و درمان کند.

تشخیص

در برخی موارد، محرک آشکار است – یک فرد  بادام زمینی  یا  میگو می خورد و سپس در مدت کوتاهی از بین می رود. موارد دیگر نیاز به کارآگاهی هم از سوی بیمار و هم از سوی پزشک دارد زیرا علل احتمالی زیادی وجود دارد. اگر کهیر برای مدت طولانی ادامه داشته باشد، معمولا علت آن مشخص نمی شود.

یک قسمت از کهیر معمولاً نیازی به آزمایش گسترده ندارد. اگر مشکوک به آلرژی غذایی هستید، مراقب آنچه می خورید باشید. این به شما کمک می‌کند بفهمید که آیا ارتباطی بین چیزی که می‌خورید و زمانی که دچار کهیر می‌شوید وجود دارد یا خیر.

کهیرهای مزمن باید توسط یک متخصص پوست و مو ارزیابی شود، که در مورد سابقه پزشکی شما و خانواده شما، موادی که در خانه و محل کار در معرض آنها قرار دارید، قرار گرفتن در معرض حیوانات خانگی یا سایر حیوانات و داروهایی که اخیراً مصرف کرده اید می پرسد. اگر یک دفترچه خاطرات غذایی داشته اید، آن را به متخصص پوست و مو خود نشان دهید.

متخصص پوست و مو شما  ممکن است بخواهد آزمایش های پوستی، آزمایش خون و آزمایش ادرار را برای شناسایی علت کهیر شما انجام دهد. اگر یک ماده غذایی خاص محرک مشکوک باشد، متخصص پوست و مو شما ممکن است یک آزمایش پوستی یا آزمایش خون برای تأیید تشخیص انجام دهد. هنگامی که محرک شناسایی شد، احتمالاً به شما توصیه می شود از آن غذا و محصولات ساخته شده از آن اجتناب کنید. در موارد نادر، متخصص پوست و مو ممکن است یک چالش خوراکی خوراکی را توصیه کند – یک آزمایش با دقت نظارت شده که در آن مقدار اندازه گیری شده از محرک مشکوک را می خورید تا ببینید کهیر ایجاد می شود یا خیر. اگر مشکوک به یک دارو به عنوان محرک باشد، متخصص پوست و مو شما می‌تواند آزمایش‌های مشابهی را انجام دهد و یک چالش دارویی محتاطانه – مشابه چالش خوراکی خوراکی، اما همراه با داروها – نیز ممکن است برای تأیید تشخیص مورد نیاز باشد. به دلیل احتمالآنافیلاکسییک واکنش آلرژیک تهدید کننده زندگی است، این آزمایشات چالشی باید فقط تحت نظارت دقیق پزشکی، با دارو و تجهیزات اورژانسی در دست انجام شوند.

در مواردی که واسکولیت (التهاب سلول های خونی) ممکن است علت باشد، متخصص پوست و مو شما ممکن است بیوپسی پوست انجام دهد و آن را برای بررسی زیر میکروسکوپ به متخصص بفرستد.

مدیریت و درمان

محققان بسیاری از عواملی را که می توانند باعث ایجاد کهیر شوند – اما نه همه آنها را شناسایی کرده اند. اینها شامل غذا و سایر موادی است که مصرف می کنید، مانند داروها. برخی افراد تنها با دست زدن به برخی اقلام دچار کهیر می شوند. برخی از بیماری ها نیز باعث کهیر می شوند. در اینجا چند مورد از شایع ترین علل وجود دارد:

مقداری  غذا  (مخصوصاً بادام زمینی، تخم مرغ، آجیل و صدف)

داروهایی مانند آنتی بیوتیک ها (به ویژه پنی سیلین و سولفا)، آسپرین و ایبوپروفن

نیش یا نیش حشرات

محرک های فیزیکی مانند فشار، سرما، گرما، ورزش یا قرار گرفتن در معرض نور خورشید

لاتکس

انتقال خون

عفونت های باکتریایی، از جمله عفونت های دستگاه ادراری و گلودرد استرپتوکوکی

عفونت های ویروسی، از جمله سرماخوردگی، مونونوکلئوز عفونی و هپاتیت

شوره حیوانات خانگی

گرده

برخی از گیاهان

آنتی هیستامین ها – که بدون نسخه یا با نسخه در دسترس هستند – یک درمان اغلب توصیه شده برای کهیر هستند. آنها با مسدود کردن اثر کار می کنند.هیستامین یک ماده شیمیایی در پوست است که می تواند علائم آلرژی از جمله جوش را ایجاد کند. آنتی هیستامین هایی که باعث خواب آلودگی شما نمی شوند ترجیح داده می شوند. آنها موثر و ماندگار هستند (ممکن است یک بار در روز مصرف شوند) و عوارض جانبی کمی دارند. متخصص پوست و مو ممکن است ترکیبی از دو یا سه آنتی هیستامین را برای درمان کهیر به همراه کمپرس سرد یا مومیایی کننده های ضد خارش برای کاهش علائم توصیه کند.

دوره های شدید کهیر ممکن است نیاز به درمان موقت با پردنیزون، یک داروی کورتیکواستروئید مشابه یا یک تعدیل کننده ایمنی داشته باشد که می تواند شدت علائم را کاهش دهد.

اگر واکنش شما شامل تورم زبان یا لب‌هایتان باشد یا در تنفس مشکل دارید، متخصص پوست و مو ممکن است یک  تزریق خودکار اپی نفرین  (آدرنالین) را برای شما تجویز کند تا همیشه در دسترس باشید. اینها می توانند علائم اولیه آنافیلاکسی باشند، یک واکنش آلرژیک بالقوه کشنده که تنفس را مختل می کند و می تواند بدن را دچار شوک کند. تنها راه درمان آنافیلاکسی استاپی نفرین. اگر دچار کهیر شدید و انژکتور شما در نزدیکی نیست – یا اگر استفاده از انژکتور خودکار باعث بهبود سریع علائم نشد – با 911 تماس بگیرید یا فوراً به اورژانس بروید. خدمات اورژانس پزشکی حامل اپی نفرین است و می تواند درمان سریع را ارائه دهد. پس از استفاده از انژکتور خودکار نیز باید به اورژانس مراجعه کنید.

اگر بتوان علت کهیر را شناسایی کرد، بهترین درمان اجتناب از محرک یا از بین بردن آن است:

غذاها: غذاهایی را که مشخص شده است علائم شما را ایجاد می کنند، نخورید.

مالش یا خاراندن: از صابون های تند خودداری کنید. حمام های مکرر ممکن است خارش و خاراندن را کاهش دهد – مفید است زیرا خارش و خاراندن می تواند باعث بدتر شدن کهیر شود.

فشار ثابت: از پوشیدن لباس های تنگ خودداری کنید. کهیرهای فشاری را می توان با پوشیدن لباس های گشاد تسکین داد.

دما: اگر هنگام قرار گرفتن در معرض سرما دچار کهیر شدید، به تنهایی در آب سرد شنا نکنید و همیشه یک انژکتور خودکار اپی نفرین همراه داشته باشید. از قرار گرفتن در معرض هوای سرد خودداری کنید و در هوای سرد از روسری در اطراف بینی و دهان خود استفاده کنید. اگر مجبورید بیرون در سرما باشید، لباس گرم بپوشید.

قرار گرفتن در معرض نور خورشید: لباس محافظ بپوشید. ضد آفتاب بزنید

داروها: اگر مشکوک هستید که داروی خاصی باعث کهیر شما شده است، فوراً به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.

کهیر مزمن

برخی از موارد کهیر بیش از شش هفته طول می کشد و می تواند ماه ها یا سال ها طول بکشد. این وضعیت به عنوان کهیر مزمن شناخته می شود.

اگر حتی پس از گرفتن شرح حال و آزمایش دقیق، علت قابل شناسایی نباشد، این بیماری کهیر ایدیوپاتیک مزمن نامیده می شود. حدود نیمی از این موارد با برخی از یافته های ایمنی مرتبط هستند. کهیر مزمن ممکن است با بیماری تیروئید، سایر مشکلات هورمونی یا در موارد بسیار نادر سرطان همراه باشد. حتی این وضعیت معمولاً با گذشت زمان از بین می رود.

کهیر فیزیکی

در کهیر فیزیکی، کهیرها یک علت فیزیکی مانند قرار گرفتن در معرض گرما، سرما یا فشار دارند.

محرک های رایج عبارتند از:

مالش یا خاراندن. این شایع ترین علت کهیر فیزیکی است. علائم در عرض چند دقیقه در محلی که مالش یا خراشیده شده ظاهر می شود و معمولا کمتر از یک ساعت طول می کشد.

فشار یا انقباض. کهیر فشاری تاخیری می تواند شش تا هشت ساعت پس از اعمال فشار (به عنوان مثال کمربند یا لباس منقبض کننده) به صورت تورم قرمز رنگ ظاهر شود. علائم همچنین می تواند در قسمت هایی از بدن که تحت فشار ثابت هستند، مانند کف پا رخ دهد.

تغییر دما. کهیر سرد در اثر قرار گرفتن در معرض دمای پایین و به دنبال آن گرم شدن مجدد ایجاد می شود. اگر سرمای عمومی بدن وجود داشته باشد – به عنوان مثال، پس از فرو رفتن در استخر، می تواند شدید و تهدید کننده زندگی باشد.

دمای بدن بالاتر. کهیر کولینرژیک به دلیل افزایش دمای بدن به دلیل تعریق، ورزش، دوش آب گرم و/یا اضطراب است.

قرارگیری در معرض نور خورشید. کهیر خورشیدی ممکن است در عرض چند دقیقه پس از قرار گرفتن در معرض نور خورشید رخ دهد.

التهاب رگ های خونی یا واسکولیت نیز می تواند باعث کهیر شود. این کهیرها بیشتر دردناک هستند تا خارش، ممکن است کبودی روی پوست باقی بگذارند و اغلب بیش از یک روز طول می کشند

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

− 1 = 5